All verbs
klopfen
to knock · CEFR level B1 · regular · auxiliary: haben
Past participle: geklopft · Infinitive with zu: zu klopfen
Er klopft leise an die Tür. — He knocks quietly on the door.
Present (Präsens)
| ich | klopfe |
| du | klopfst |
| er/sie/es | klopft |
| wir | klopfen |
| ihr | klopft |
| sie/Sie | klopfen |
Simple past (Präteritum)
| ich | klopfte |
| du | klopftest |
| er/sie/es | klopfte |
| wir | klopften |
| ihr | klopftet |
| sie/Sie | klopften |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe geklopft |
| du | hast geklopft |
| er/sie/es | hat geklopft |
| wir | haben geklopft |
| ihr | habt geklopft |
| sie/Sie | haben geklopft |
Future (Futur I)
| ich | werde klopfen |
| du | wirst klopfen |
| er/sie/es | wird klopfen |
| wir | werden klopfen |
| ihr | werdet klopfen |
| sie/Sie | werden klopfen |
Imperative (Imperativ)
- du: klopfe
- ihr: klopft
- Sie: klopfen Sie
Konjunktiv II
| ich | würde klopfen |
| du | würdest klopfen |
| er/sie/es | würde klopfen |
| wir | würden klopfen |
| ihr | würdet klopfen |
| sie/Sie | würden klopfen |
Practise German verbs