All verbs

klopfen

to knock · CEFR level B1 · regular · auxiliary: haben

Past participle: geklopft · Infinitive with zu: zu klopfen

Er klopft leise an die Tür. — He knocks quietly on the door.

Present (Präsens)
ichklopfe
duklopfst
er/sie/esklopft
wirklopfen
ihrklopft
sie/Sieklopfen
Simple past (Präteritum)
ichklopfte
duklopftest
er/sie/esklopfte
wirklopften
ihrklopftet
sie/Sieklopften
Present perfect (Perfekt)
ichhabe geklopft
duhast geklopft
er/sie/eshat geklopft
wirhaben geklopft
ihrhabt geklopft
sie/Siehaben geklopft
Future (Futur I)
ichwerde klopfen
duwirst klopfen
er/sie/eswird klopfen
wirwerden klopfen
ihrwerdet klopfen
sie/Siewerden klopfen

Imperative (Imperativ)

Konjunktiv II
ichwürde klopfen
duwürdest klopfen
er/sie/eswürde klopfen
wirwürden klopfen
ihrwürdet klopfen
sie/Siewürden klopfen

Practise German verbs