All verbs
klingeln
to ring · CEFR level B1 · regular · auxiliary: haben
Past participle: geklingelt · Infinitive with zu: zu klingeln
Es klingelt an der Tür. — Someone is ringing the doorbell.
Present (Präsens)
| ich | klingle |
| du | klingelst |
| er/sie/es | klingelt |
| wir | klingeln |
| ihr | klingelt |
| sie/Sie | klingeln |
Simple past (Präteritum)
| ich | klingelte |
| du | klingeltest |
| er/sie/es | klingelte |
| wir | klingelten |
| ihr | klingeltet |
| sie/Sie | klingelten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe geklingelt |
| du | hast geklingelt |
| er/sie/es | hat geklingelt |
| wir | haben geklingelt |
| ihr | habt geklingelt |
| sie/Sie | haben geklingelt |
Future (Futur I)
| ich | werde klingeln |
| du | wirst klingeln |
| er/sie/es | wird klingeln |
| wir | werden klingeln |
| ihr | werdet klingeln |
| sie/Sie | werden klingeln |
Imperative (Imperativ)
- du: klingle
- ihr: klingelt
- Sie: klingeln Sie
Konjunktiv II
| ich | würde klingeln |
| du | würdest klingeln |
| er/sie/es | würde klingeln |
| wir | würden klingeln |
| ihr | würdet klingeln |
| sie/Sie | würden klingeln |
Practise German verbs