All verbs
stoppen
to stop · CEFR level B1 · regular · auxiliary: haben
Past participle: gestoppt · Infinitive with zu: zu stoppen
Er stoppt die Zeit. — He times it with a stopwatch.
Present (Präsens)
| ich | stoppe |
| du | stoppst |
| er/sie/es | stoppt |
| wir | stoppen |
| ihr | stoppt |
| sie/Sie | stoppen |
Simple past (Präteritum)
| ich | stoppte |
| du | stopptest |
| er/sie/es | stoppte |
| wir | stoppten |
| ihr | stopptet |
| sie/Sie | stoppten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe gestoppt |
| du | hast gestoppt |
| er/sie/es | hat gestoppt |
| wir | haben gestoppt |
| ihr | habt gestoppt |
| sie/Sie | haben gestoppt |
Future (Futur I)
| ich | werde stoppen |
| du | wirst stoppen |
| er/sie/es | wird stoppen |
| wir | werden stoppen |
| ihr | werdet stoppen |
| sie/Sie | werden stoppen |
Imperative (Imperativ)
- du: stoppe
- ihr: stoppt
- Sie: stoppen Sie
Konjunktiv II
| ich | würde stoppen |
| du | würdest stoppen |
| er/sie/es | würde stoppen |
| wir | würden stoppen |
| ihr | würdet stoppen |
| sie/Sie | würden stoppen |
Practise German verbs