All verbs

beleidigen

to insult, to offend · CEFR level B1 · regular · auxiliary: haben

Past participle: beleidigt · Infinitive with zu: zu beleidigen

Du beleidigst ihn mit diesem Kommentar. — You insult him with this comment.

Present (Präsens)
ichbeleidige
dubeleidigst
er/sie/esbeleidigt
wirbeleidigen
ihrbeleidigt
sie/Siebeleidigen
Simple past (Präteritum)
ichbeleidigte
dubeleidigtest
er/sie/esbeleidigte
wirbeleidigten
ihrbeleidigtet
sie/Siebeleidigten
Present perfect (Perfekt)
ichhabe beleidigt
duhast beleidigt
er/sie/eshat beleidigt
wirhaben beleidigt
ihrhabt beleidigt
sie/Siehaben beleidigt
Future (Futur I)
ichwerde beleidigen
duwirst beleidigen
er/sie/eswird beleidigen
wirwerden beleidigen
ihrwerdet beleidigen
sie/Siewerden beleidigen

Imperative (Imperativ)

Konjunktiv II
ichwürde beleidigen
duwürdest beleidigen
er/sie/eswürde beleidigen
wirwürden beleidigen
ihrwürdet beleidigen
sie/Siewürden beleidigen

Practise German verbs