All verbs
anerkennen
to recognize, to acknowledge · CEFR level B1 · mixed · separable · auxiliary: haben
Past participle: anerkannt · Infinitive with zu: anzuerkennen
Ich erkenne deine Leistung an. — I acknowledge your achievement.
Present (Präsens)
| ich | erkenne an |
| du | erkennst an |
| er/sie/es | erkennt an |
| wir | erkennen an |
| ihr | erkennt an |
| sie/Sie | erkennen an |
Simple past (Präteritum)
| ich | erkannte an |
| du | erkanntest an |
| er/sie/es | erkannte an |
| wir | erkannten an |
| ihr | erkanntet an |
| sie/Sie | erkannten an |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe anerkannt |
| du | hast anerkannt |
| er/sie/es | hat anerkannt |
| wir | haben anerkannt |
| ihr | habt anerkannt |
| sie/Sie | haben anerkannt |
Future (Futur I)
| ich | werde anerkennen |
| du | wirst anerkennen |
| er/sie/es | wird anerkennen |
| wir | werden anerkennen |
| ihr | werdet anerkennen |
| sie/Sie | werden anerkennen |
Imperative (Imperativ)
- du: erkenne an
- ihr: erkennt an
- Sie: erkennen Sie an
Konjunktiv II
| ich | würde anerkennen |
| du | würdest anerkennen |
| er/sie/es | würde anerkennen |
| wir | würden anerkennen |
| ihr | würdet anerkennen |
| sie/Sie | würden anerkennen |
Practise German verbs